Manisa bir değerini daha kaybetti. Manisa eski Belediye Başkanı Adil Aygül’ün ani vefatı, şehirde derin üzüntüye yol açtı. Ölüm elbet bekleniyor ancak zamansız ölümlerin şok etkisi kaçınılmaz. Aygül’ün aramızdan ayrılışı da Manisa’nın gündemine girişi de işte böyle ani bir şekilde oldu. ANAP’ta kaybettiği önseçimin ardından Aday Hakkı İplikçi idi. Ne var ki yerel seçim arefesinde İplikçi’nin ani vefatı üzerine; apar, topar aday yapıldı ve girdiği ilk seçimi kazandı. Daha sonra da on yıl belediye başkanlığı yaptı. Başkan Aygül, Manisa’nın üst üste iki dönem belediye başkanlığı yapan ilk ismiydi. Aynı zamanda seçim kaybederek, belediye başkanlığı koltuğuna veda eden ilk isim de o oldu. Güçlü ve kolay iletişim kuran biri değildi. Ama naif bir kişiliği vardı ve asla sesini yükseltmezdi. Çevresindekilere, hatta muhaliflerine karşı bile çok kibar bir tarzı vardı. Ağırbaşlı ve beyefendi biriydi. Belediyenin imkanlarını kullanırken, aşırı titiz davranırdı. Cimrilik halk arasında belki pek sevilmez. Ama Manisa seçmeni bu tarzı tercih ediyor. Bunu seçmenin Cengiz Ergün tercihi ve ısrarından da anlamak mümkün. “Başkan Ergün’ün belediye ve şirketlerinin yapacağı en küçük ödemeyi dahi tek tek incelediğini, ilgili daire başkanını sorguya çektiğini ve ondan sonra onay verdiğini veya vermediğini biliyor muydunuz? Manisa’nın Türkiye’de bütçe performans birincisi olması ve Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu Fitch’den, AA kredi notu alması işte bu yüzden tesadüfi değil” *** Şimdi Başkan Aygül’den geriye eserleri kaldı. Vefalı biriydi. Şehrin göbeğine kocaman bir park yaptı ve oraya merhum Hakkı İplikçi’nin adını verdi. Şehri boydan boya ikiye bölen Kumludere’yi Zafer Ünal ıslah etti ve üzerini kapattı. Başkan Aygül, bu akıl dolu projeyi sürdürdü. Derenin çevresini yeşil alan ve parklara dönüştürdü. Kumludere etafındaki bütün tek katlı yapılar yıkıldı, çıkmaz sokaklar ortadan kaldırdı, oraya geniş bir cadde yaptı. Onun bu kentsel dönüşüm hareketi, Hükümet Konağı ile Ulupark arasında sıkışan çarşıyı, zaman içinde Moris Şinasi Kavşağı’na kadar uzattı. Manisa’ya Manolya Meydanı’nı, Uncubozköy Mahallesi’ni o kazandırdı. Şehrin içinde hurdacı, kömürcü, mermer, deri ve tekstil atölyeleri, oto galericiler, tüpgaz depoları vardı. Bunların herbiri için ayrı ayrı düzenli siteler kuruldu. O esnaflar şehir dışına taşındı. Manisa’ya orta ölçekli sanayi bölgesi kazandırdı. Yarhasanlar Cami onun döneminde yıkıldı. Yerine yeni mimari tarzı olan cami, küçük bir iş merkezi ve yeraltı otoparkı yapıldı. Şehirdeki tüm cami ve tarihi eserlerin etrafını o açtı ve yeşil alana dönüştürdü. Öğretmenevi önüne kavşak yaptı. *** Bugün Güzelyurt Mahallesi’ndeki geniş cadde ve sokaklar ne kadar da güzel. Öyle değil mi? Ama geçmişte bu denli geniş cadde ve sokak yapılması, arsa sahipleri tarafından çok eleştirilmiş, meclis kararlarına adeta isyan edenler olmuştu. Başkan Aygül ve o günkü meclis üyeleri kararlarında ısrar ettiler ve zaman onları haklı çıkardı. Manisa kazandı. Adil Aygül hasbelkader girdiği siyasette, bir ömür geçirdi. Partisinde genel merkez yöneticiliğine kadar yükseldi. Dağılan partisini bir dönem o sırtladı. 4 defa seçmen karşısına çıktı. 2 kez kazandı, 2 kez kaybetti. Belki hiç bir zaman iyi bir politikacı olamadı ama o hep iyi bir insandı. Beyefendi ve naif bir kişiliğe sahipti. Manisa onunla çok eser kazandı. Onu her zaman saygı, rahmet ve minnetle anacağız. Nur içinde yatsın, mekanı cennet olsun. Bugünden sonra belediye başkanlarımızdan beklenen, ilk fırsatta bitirilmiş bir projeye Adil Aygül isminin verilmesidir.