Manisa’nın Şehzadeler ilçesinde Ulupark çevresinde çorap satarak geçimini sağlamaya çalışan görme engelli Adem Can, verdiği yaşam mücadelesiyle dikkat çekiyor. Yaklaşık 1,5 yıldır Manisa’da yaşayan 33 yaşındaki Can, uzun süre iş bulamayınca kendi ayakları üzerinde durabilmek için sokakta satış yapmaya başladığını söyledi. Günün büyük bölümünü Ulupark çevresinde geçirerek vatandaşlara çorap satan Can, hem geçimini sağlamaya hem de toplumdaki önyargılarla mücadele etmeye çalışıyor.
“Sertifikam var ama engelim yüzünden geri çevriliyorum”
İş başvurularında çoğu zaman görme engelli olduğu için değerlendirilmediğini ifade eden Adem Can, çalışabilecek durumda olduğunu vurguladı. Bilgisayar ve telefon santrali alanlarında sertifikaları bulunduğunu belirten Can, buna rağmen işverenlerin çoğu zaman kendisini işe almadığını söyledi. Can, “İnsan kaynaklarıyla defalarca görüştüm. Çoğu zaman ‘Size geri döneceğiz’ denilerek gönderildim. Görme engelli olduğum için farklı bir muameleyle karşılaşıyorum. Sanki uzaylıymışız gibi davranılıyor. Oysa ben çalışabilecek durumdayım. Yasalar engelli bireylerin istihdamını zorunlu kılıyor ama uygulamada bunun karşılığını pek göremiyoruz” dedi.
“Yağmur yağınca çalışamıyoruz”
İş bulamadığı için sokakta satış yapmak zorunda kaldığını dile getiren Can, zorlu hava koşullarının da kendileri için büyük bir engel olduğunu söyledi. Çorap satarak geçimini sağlamaya çalıştığını belirten Can, ürünlerini vatandaşlara uygun fiyatla sunduğunu ifade etti. Can, “Çorapların tanesi 40 lira, üç tanesi 100 lira. İnsanlara kaliteli ürün vermeye çalışıyorum. Alışveriş yapanlar oluyor ama satışın durgun olduğu günler de var. Yağmur yağdığında ya da hava çok soğuk olduğunda çalışamıyoruz. Buna rağmen kiramızı ve faturalarımızı ödemek için mücadele ediyoruz” diye konuştu.
“Görme engelliler acınacak insanlar olarak görülmemeli”
Toplumda görme engelli bireylere yönelik bazı yanlış algılar bulunduğunu dile getiren Adem Can, insanların engellileri acınacak kişiler olarak görmemesi gerektiğini söyledi. Tek başına yaşadığını ve hayatını kendi emeğiyle sürdürdüğünü ifade eden Can, birçok kişinin bu duruma şaşırdığını belirtti. Can, “İnsanların aklında ‘Görme engelli bakıma muhtaçtır’ gibi bir düşünce var. Oysa ben tek başıma yaşıyorum. Bazı insanlar buna şaşırıyor. ‘Ah vah, zavallı’ gibi yorumlar yapılıyor. Oysa ben 33 yaşında hayat mücadelesi veren bir insanım. Bir şeyi başarmak isteyen için hiçbir engelin aşılmaz olduğunu düşünmüyorum” ifadelerini kullandı.
“Tek isteğim düzenli bir iş”
Yaklaşık 1,5 yıldır Manisa’da yaşadığını belirten Adem Can, şehri sevdiğini ve burada yaşamaktan memnun olduğunu dile getirdi. En büyük hayalinin ise düzenli bir işe sahip olmak olduğunu söyleyen Can, sözlerini şöyle tamamladı:
“Görme engellilere uzaylı muamelesi yapılmasını istemiyorum. Ben de kalıcı bir iş istiyorum. Sokakta satış yapıyoruz ama yağmur yağdığında ya da hava çok soğuk olduğunda çalışamıyoruz. Bu yüzden bazen kiramı geciktirmek zorunda kalıyorum. Her ay ev sahibime ‘Biraz gecikecek’ demekten gerçekten yoruldum. Düzenli bir işim ve maaşım olsun, kimseye muhtaç kalmadan yaşamak istiyorum. İnşallah sesimiz duyulur.”
